Ağustos 1994 te üniversite eğitimi için Kazakistan a
giderken kitaplarımı da yanımda götürme şansı bulmuş, yılların birikimi Zaman
Gazetesi arşivimi ise üzülerek geride bırakmıştım.
Arşivden kastettiğim üst üste yığılı gazete nüshaları değil
tabii ki. Ortaokul – lise yıllarım hissiyatı ile kesip sakladığım Fehmi Koru –
Taha Kıvanç, İlhan Bardakçı, M. Nedim Hazar- Hasan Sutay köşe yazıları, dizi
yazılar, karikatürler, yorumlar vs vs.
Şu an hatırladığım, saman sarısı zarflarda topladığım;
Türk-Yunan ilişkileri – Terör ve Terör Örgütleri – Biyografiler – Darbe
Yıldönümleri Yazıları – Siyasi Cinayetler vs başlıkları altında haberler,
yorumlar, isimler, kronolojik sıralamalar, notlar…
Kendimce amatör bir Aksiyonerdim sizin anlayacağınız ama tüm
bu birikimi ve hayallerimi geride bırakıyor, Kazakistan ın Atyrau eyaletinde
yeni bir hayata başlıyorum.
Aylar geçiyor, müthiş bir yoğunluğumuz var. Üniversite
süreci yanında Kazak Türk Koleji mesaimiz ile zamanın nasıl geçtiğini
anlayamıyor lakin her duralayıp, nefeslenme anı yakaladığımızda Türkiye’den,
güncel aksiyondan bihaber yaşadığımızı fark ediyoruz.
Gerçi, 5 gün gecikmeli olsa da elimize geçen haftalık Zaman
Kazakistan ile ancak yerel gündemini takip edebiliyoruz ve hepsi o kadar…
Kolej müdürümüz, aylık müdürler toplantısı vesilesi ile
gittiği Almatı dan dönmüş, beni çağırtmış, sanırım yeni bir görev verecek…
Kısa sürede müdürümün karşısında dinleme ve ne diyorsa kabul
etme modundayım fakat gözüm masanın üzerinde ki dergi de, adı Aksiyon,
kapağında bilge kral var ki, tüm Atyrau Türkiyelilerinin sinesinde Bosna hala
kanayan yara ve kapakta “Boşnaklar suçlu, çünkü…” diyor.
Müdür Bey de ilgimin, heyecanımın farkında gülümsüyor
önündeki kâğıtlarla uğraşırken ama mübarek teklif etmiyor, alıp evire çevire
okuyayım. Aklım Aksiyon da müdür odasından ayrılıyorum.
Belletmenler olarak akşam etütleri aralarında dinlenmek için
öğretmen odasını kullanıyoruz. Tevafuk, odaya ilk ben giriyorum, masa üzerinde
ki Aksiyonu fark ediyor ve dahi el koyuyorum.
Artık ben de bir Aksiyonerim ve müdürümüzün Almatı
ziyaretlerini artık iki sebepten dört gözle bekler hale geliyorum. Türkiye ye
gidenlere tek siparişim eksik ve yeni Aksiyon sayıları oluyor. Aksiyonları
10’arlı kendimce ciltliyor, yoğunluktan yorulup çay içmeye gelenlerle veya
adeta evlerinde hapis hayatı yaşayan öğretmenlerimizin hanımları ile bu
hazineyi paylaşıyorum “Aman dikkat edin zarar görmesinler!” misal sıkı tembihler
ederekten…
Evet, 1000. sayı almanak şeklinde çok güzel düşünülmüş, yine
ellerinize, tekrardan efkârınıza sağlık.
Vesileniz ile Kazakistan da geçen 5 yılımı bu yıllık ile
adeta kapak, kapak ve hafta, hafta tekrardan yâd etmiş oldum.
Rabbimin nasip ettiği 1000. sayı ile ben de tüm aksiyonerler
gibi gururlandım, sevindim, nice 1000 sayılar için duacınız oldum. Zira hukuk,
şeffaflık ve demokraside dibe vurduğumuz bu karanlık günlerin ardından güzel
günlerin inşası ve muhafazasında yine temiz, namuslu medya ve özellikle
gazetelerin yetişemediği yerde Aksiyon gibi cesur yayınlara ihtiyaç olacak.
Not: 1000. sayı Almanak ta Ahmet Selim Bey’in de görüşleri,
şaşı bak şaşır sayfasının dergide yayınlanma süreci ve madalyonun diğer yüzü
olan okuyucu Aksiyonerler için de birkaç sayfa ayırsaydınız daha da ilginç
olabilirdi.
Ayrıca Aksiyon’a ek olabilecek bir hayalim var. Zaman
Gazetesi Yorum Sayfası misal Türkiye’nin her görüşünden ve dünya basınından
fikir namusu sahibi yazarların yazılarından oluşan haftalık veya aylık bir ek
olsa hoş olmaz mı?
Tekrardan saygılar sunuyor, biz okuyucuları da Aksiyon
Kapağı projeniz ile heyecanınıza ortak ettiğiniz için teşekkür ediyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder