21 Haziran 2014 Cumartesi

ESKİ İSLAMCILAR KEMALİST OLDU – ARTIK HUZUR İSLAMDA



30 Mart referandumu sonrası genel beklenti; hükümetin, -en azından- ekonomi aşkına yeni demokratik açılımlar ile ülkeyi normalleştireceği üzerineydi. Yanıldılar.

Bu ülkede güzel şeyler olabileceğini ummak artık hayal. Duyarsızlık-umarsızlık sınırına yaklaşıyoruz. Korkarım az bir ölçekten sonra toplumda “canınız cehenneme” bıkkınlığı hâkim olacak.

O olmasaydı biz olmazdık (bu aforizmayı bir yerlerden hatırlıyorum), bir türlü kadrini, kıymetini bilemeyip saygıda kusur ettiğimiz, muhabbette aşksız, cezbesiz kaldığımız, nankörlüğümüz ve ihanetimiz ile üzdüğümüz Halife-i Ruyu Zemin Efendimiz yeter ki hukuk karşısında dokunulmazlığını kazansın.

***

Son 3 ayda MİT yasası, HSYK düzenlemesi ve bu hafta Özel Üniversiteleri devlete - Sünni dünyanın halifesine bağlayacak YÖK yasası.

Sanırsınız ki 12 Eylül 1980 darbesi birkaç ay önce olmuş, Kemalistler halka karşı devleti (kendilerini) koruyabilmek için parlamenter sistem içerisinde emniyet supabı mutlak muktedir kurumlar oluşturuyor.

Medya terbiye edilmiş, ordu artık kışlasında. Sırada anayasa mahkemesi ve sendikalar var. Gerçi çoğu sendikanın rengi çoktan sarıdan, turuncunun hâkim tonlarına evirilmiş.

STK’lar, önce HTK (Halifenin Tebaası Kuruluşu) olmuş, en nihayette milli iradede mücessem kemale ermiş. TÜSİAD başkanının da kellesi zaten alınmış, ilgililere ayar verilmiş.

Oh! Camız kaymaklı ekmek kadayıfı veya açlık durumuna göre çam fıstıklı, kuş üzümlü, iç yağlı Özbek pilavı. Lakin kadı kızında dahi kusur olduğu gibi pilavda üzümün çöpü de çıkmıyor değil.

Bir avuç % 57 kendini bilmez hain çapulcu, israil tohumu ve içeriye pkk’dan daha paralel abd-israil uşağı – dışarıya ışidden daha vandal, köktenci ve tehlikeli yahudi düşmanı diye anlatılmaya çalışılan bir cemaat.

Allahın izni ve takdiri, milli iradenin de isteğiyle bu bir avuç şaşkın, kendini bilmez münafık sıfatlı, fıtrat üzere doğru yolu bulmalı.

Olmadı, küfürlerinde inat mı ettiler? Hemen post-modern Sabih Kanatoğlu formatında, üstadımız hikmeti kendinden menkul Karaman Hocadan patlat bir fetva:

“Devletin bekası, halifemiz efendimizin gönül süruru için cümlesi tez vakitte telef edile!”

Ölüm var, doğru. Hesap var. Olsun, kolayı var. Aynı dedemiz, cennet mekân Kanuni Sultan Süleyman gibi yaptırırsın bir sanduka. İçine istiflersin üstattan fetvaları. Soran olursa kapı gibi fetvayı dayarsın gözlerine.

Az mı hizmet ettin âlemi İslam için? Tabii ki gelsin (yatırım portföyümüzde villa takıntımız olduğu için) cennetten villalar. Orada da bir vakıf kurar, kupon kupon ucu bucağı olmayan cenneti parsellersin. Artık ne soruşturma var, ne montaj, dublaj ve ne de kayıt. Sabahın nurunda sesini kısaraktan az biraz telaşlı, uyku mahmuru mahdumun ile telefon konuşmaları da yapmayacaksın. Oh! Yat aşağı.

***

Kemalizm ve İslamcılık, Osmanlının ölüm döşeğinde Türkiye Cumhuriyetine miras bıraktığı iki habis araz. Bu iki habili olmayan, kabil kardeşler neredeyse birbiri ile yaşıt ve yüz yılı aşkın bir biri ile mücadele halinde.

Dertleri, bir avuç kalan Osmanlı bakiyesi mirası Türkiyeyi diğerine kaptırmamak. Halk, Türkiye çiftliğinde ırgat, amele. Ağalar karnını doyurduğu sürece kimin çiftliğe sahip olduğunun bir önemi yok.

Entelijansıyamız deli gömleği izmleri giymeye dünden razı. 1400 yıldır granitten bir sütun gibi sapasağlam mihenk taşımız İslamı (irade, muhakeme, sorumluluk ve fedakârlık gerektirdiği için) rehber edinmek meşakkatli.

Fakat slogan atarak, karşıtına hakaret edip, onların değerleri üzerinde tepinmenin tarifsiz bir şehveti var. Hiç sorumluluğunda yok. Bir yerde batırdın mı, salla ötekinin üstüne, atamızın ya da milli iradenin arkasına sığın. Çözemezsen otur anlaş, siyaset müessesesi ne güne duruyor.

150 yıldır hep kandırıldık, kullanıldık; doğrudur. Bizde bu ahlaksız sömürüye çanak tuttuk. Ama artık bahanemiz kalmadı, kurtarıcımız sandığımız Kemalizm ve İslamcılık; yolsuzluk,  hırsızlık ve talana maskeymiş, düşünce anladık.

Sahibinden kaçan insanlık, geliştirdiği tüm izmleri tüketti, yolun sonuna geldi, mühlet doldu. İnsanlık yine aslına rücu edecek. Bize gelince; vicdanımız ilahi bir pusula onu kırmayalım yeter…


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder